پستانداران وقتی وارد محیطی میشن با محیط خودشون یه هماهنگی خاصی به وجود میارن....اونا به اندازه ای از منابعشون استفاده میکنن که به قحطی بر نخورن....طوری زندگی میکنن که باعث آلودگی محیطشون نشن و به نحوی تولید مثل میکنن که با کمبود جا و منابع روبرو نشن و محیط براشون غیر قابل استفاده نشه و احتیاج به نقل مکان به جای دیگری ندارن........در کل اونها در برخورد با محیط زیستشون منعطف و شکل پذیرن.......

اما انسان.....وقتی وارد یه محیط میشه اول شروع به مصرف بیش از حد منابعش میکنه و جالب اینجاست که به نحوی مصرف میکنه که باعث آلودگی محیط زیستش میشه.....در همین حین شروع به تولید مثل هم میکنه.....ولی نه به صورت متناسب...آنقدر تولید مثل میکنه که هم با کمبود منابع روبرو میشه هم محیطش آلودست و دیگه گنجایش پذیرش این جمعیت رو نداره....برای همین اون محیط از بین میره و انسان مجبور میشه به یه محیط دیگه نقل مکان کنه و دوباره این چرخه تکرار میشه......در کل انسان در برابر محیطش منعطف نیست و سعی میکنه که اون به محیطش شکل بده.....یه شکل زشت...ولی در کل ناتوانه و محیطش رو نابود میکنه....

تنها یک موجود هست که زندگیش شبیه به زندگی انسان.......ویروس....بله....انسان یک ویروسه....ولی یک نوع خاص از ویروس.....چرا؟

ویروس ها هم در برابر محیطشون مقاومت میکنن و هم در برابر عاملی که قصد اذیت یا نابودیشون رو داره....یعنی اگه یک عاملی بخواد به اونا شکل بده یا باعث اذیت یا نابودیشون بشه با اون مقابله میکنن حتی اگه به قیمت نابودیشون تموم بشه....اما انسان اگر یک عامل خارجی بخواد اذیت یا نابودش کنه و یا بهش شکل بده ترجیح میده که با اون همسو بشه و برای بقای خودش حاضر بردگی کنه(مثلا اگه بهش بگن برو رای بده یا برو راهپیمایی بدون اینکه دلیلی بخواد اینکارو انجام میده....)

در کل انسان یه ویروس مضر و خطرناکه ولی این ویروس هم میتونه مفید باشه...چون خدا بهش عقل داد.....شعور داد.....درک داد.............اگه این ویروس از این منابعی که خدا بهش داده درست استفاده کنه میتونه خیلی مفید باشه.......ولی افسوس.....افسوس که انسان این ویروس مضر نمیتونه طبیعت خودش رو تغییر بده.....تنها تعداد انگشت شماری از این ویروس ها از این منابع درست استفاده کردن ولی اونها هم از کرده خودشون پشیمون شدن.........چون حقیقت رو دیدن.../